+48 512 585 110, +48 94 340 80 45

Cukrzyca typu drugiego u seniora

Cukrzyca typu drugiego to najczęściej występująca odmiana tej choroby metabolicznej. Warto zapoznać się z jej charakterystyką oraz obowiązkami opiekuńczymi wynikającymi z zajmowania się podopiecznym na nią cierpiącym.

Cukrzyca insolinoniezależna, jak nazywa się ten typ, opisywana jest również jako cukrzyca dorosłych. Jak twierdzą lekarze, jej przyczyną jest zazwyczaj prowadzenie niezdrowego trybu życia, otyłość, a także brak ruchu. Z punktu widzenia funkcjonowania organizmu z kolei, zachorowanie na ten rodzaj cukrzycy wiąże się z upośledzeniem wytwarzania insuliny w wyniku działania czynników genetycznych oraz odpornością na jej działanie (może to być z kolei związane z otyłością albo uodpornieniem się na jej działanie).

Objawy cukrzycy typu 2 Jest to choroba, której rozwój przebiega postępująco. Zwykle rozpoczyna się ona od otyłości oraz uwarunkowanego genetycznie upośledzenia produkowania albo wydzielania insuliny. Może zatem zdarzyć się, iż hormon ten zostaje wydzielony z opóźnieniem lub przez zbyt długi czas. Ze względu na okres życia człowieka, w którym choroba ta występuje była ona nazywana cukrzycą starczą, ponieważ do jej wykrycia dochodziło zazwyczaj u osób w podeszłym wieku.

Jak już zostało wspominane, cukrzyca typu 2 rozwija się stopniowo, w momencie, kiedy stężenie cukru we krwi nie przekracza jeszcze dozwolonych norm, i z tego powodu nie można jeszcze zaobserwować żadnych objawów. Z tego powodu u osób genetycznie obciążonych wykonuje się profilaktyczne badania glukozy na czczo we krwi. Jednak w trakcie postępowania choroby pojawiają się takie symptomy, jak: nadmierne pragnienie, oddawanie dużej ilości moczu, ogólne osłabienie oraz infekcje układu moczowo-płciowego. Można niekiedy również zauważyć zmniejszenie się masy ciała.

Leczenie i dieta Podstawą dla leczenia cukrzycy typu drugiego jest przede wszystkim ścisła współpraca z lekarzem. Sama terapia dobierana jest do wysokości stężenia glukozy we krwi u pacjenta. Wynikiem granicznym jest tutaj 300 mg/dl: jeśli wynik jest niższy, pacjentowi zaleca się przyjmowanie leków przeciwcukrzycowych oraz modyfikację diety. W przypadku, kiedy stężenie przekracza 300 mg/dl, trzeba podawać insulinę w formie zastrzyków.

Zalecana dieta ma w tym przypadku na celu głównie zmniejszenie masy ciała. Osoba przyjmująca tabletki powinna zjadać 5 posiłków dziennie, na które powinny się składać 3 główne i 2 przekąski. Z kolei osoba, która przyjmuje insulinę w formie zastrzyków powinna spożywać już 5-6 posiłków każdego dnia. Jednak dokładna liczba przyjmowanych posiłków dziennie powinna być ustalona indywidualnie z lekarzem prowadzącym pacjenta, ponieważ decyduje tutaj nie tylko liczba wstrzyknięć, ale również typ stosowanej insuliny.

Warto również pamiętać o tym, że regularna kontrola stężenia poziomu glukozy we krwi stanowi niezwykle istotny element leczenia tej choroby.

Opublikowano 10-30-2018